Nie jest obowiązkowa, ale w praktyce klinicznej ma ogromne znaczenie dla skuteczności i komfortu terapii.
Leki GLP-1 wpływają na apetyt, tempo opróżniania żołądka i odczuwanie sytości, dlatego standardowe modele żywienia często przestają się sprawdzać. W badaniach klinicznych wykazano, że pacjenci stosujący terapię GLP-1 spontanicznie zmniejszają spożycie energii średnio o około 16–39%. Jednocześnie obserwuje się u nich zmiany w odczuwaniu sytości oraz preferencjach smakowych. Zmniejszona podaż energii, choć sprzyja redukcji masy ciała, może prowadzić do niedostatecznego spożycia białka oraz wybranych mikroskładników, jeśli dieta nie jest właściwie zaplanowana. Dodatkowo w trakcie redukcji masy ciała może dochodzić nie tylko do utraty tkanki tłuszczowej, lecz także do zmniejszenia beztłuszczowej masy ciała, w tym tkanki mięśniowej. Nieprawidłowo skomponowana dieta może również nasilać działania niepożądane terapii, zwłaszcza dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, uczucie pełności czy refluks.
Odpowiednio zaplanowana dieta pomaga lepiej wykorzystać działanie leku, ograniczyć działania niepożądane i uniknąć błędów, które mogą spowolnić efekty leczenia.